قطع ارتباط با كسانى كه به مسجد نمى‏آيند

عَن أَبِى عَبدِاللَّهِ‏عليه السلام أَنّ أَميرِ المُؤمِنينَ‏عليه السلام، بَلَغَهُ أَنّ قَوماً لا يَحْضَرُونَ الصَّلاةَ فِى المَسْجِدِ؛ فَخَطَبَ، فَقَالَ: »إِنّ قَوماً لا يَحْضَرُونَ الصَّلاةَ مَعنا فِى مَساجِدِنا؛ فَلا يُؤاكِلُونا، وَلا يُشارِبُونا، وَلا يَشاوِرُونا، وَلا يُناكِحُونا، وَلا يَأخُذُوا مِنْ فَيئِنا شَيئاً؛ أو يَحْضَرُوا مَعنا صَلاتَنا جَماعَةً. وأَنّى لاُوشَكُ أَن آمرَ لَهُم بِنارٍ تُشْعَلُ فِى دُورِهِم، فأحْرِقَها عَلَيهِم؛ أَو يَنْتَهُونَ.« قَالَ: فَامْتَنَعَ المُسْلِمُونَ عَنْ مُؤاكَلَتَهُم وَمُشارَبَتَهُم وَمُناكَحَتَهُم؛ حَتّى حَضَرُوا الجَماعَةَ مَعَ المُسلِمِينَ.

 

 از امام صادق‏عليه السلام آورده‏اند كه به امير المؤمنين‏عليه السلام خبر دادند عده‏اى براى نماز جماعت در مسجد حضور نمى‏يابند. آن حضرت سخنرانى كرده، فرمودند: عده‏اى حاضر نمى‏شوند تا با ما در مسجدهايمان نماز به جاى آورند.

 بنابراين اين افراد هم خوراك ما نمى‏گردند، با ما مشورت نمى‏كنند، دختران ما را به نكاح نمى‏گيرند، و از غنيمت و خراج ما بهره‏اى نمى‏برند، مگر اين كه آنان هم در نماز جماعت با ما شركت جويند.

 به راستى كه چيزى نمانده تا دستور دهم، آتش بر خانه‏هاى آنان در افكنند و آنان را در خانه‏هايشان بسوزانند؛ مگر بر اين كار خود پايان دهند.

 امام صادق‏ عليه السلام مى‏فرمايد: بعد از اين سخنرانى، مردم از خوردن، آشاميدن و نكاح با آن اشخاص امتناع ورزيدند، تا اينكه آنان نيز با بقيه مسلمين به نماز جماعت حاضر شدند