در برخی موارد خداوند برای برخی اعمال عنایتهای ویژه ای به انسان دارد از آن روزی که این سلسله مباحث نقد گفتارهای نور علی الهی یا همان فتح الله جیحون آبادی را شروع نموده ام احساس می کنم که خداوند عنایت ویژه ای به من دارد هم از نظر معنوی و هم از نظر مالی و........
برای همین از آن روز تصمیم جدی گرفتم که این کار را به اتمام برسانم چرا که این کار مرضی خداوند است و ممکن است عده ای بی گناه از این منجلاب (جریان مکتب استاد الهی) بیرون بیایند و به راه راست هدایت شوند.(ان شاء الله)
هم اکنون نظر شما را به گفتار ۱۸۰۹ جلب می نمایم:
یک شب زمستان پدرم درویشهایش را هر یک بدون لباس 
در یک اتاق بدون بخاری فرستاد و فرمود: "بایستی در فلان موضوع تصمیم بگیرید".
مرتبا به آنها سرکشی می فرمودند و اگر یکیشان خواب می ماند و یا توجه نداشت:با شلاق 
به جانش می افتاد از ترس جانشان توجه پیدا می کردند و نتیجه می گرفتند.
آثار الحق صفحه ۵۷۱
سوال:
مگر انسان چهار پا است که عده ای گمان می کنند با چوب و شلاق باید آنها را متوجه کنند و به زور به نتیجه برسانند. این شخص یعنی نور علی الهیمی گوید که دین همین چیزی است که من در برهان الحق و آثار الحق گفته ام کجای این حرفها دین است اینها که اراجیفی بیش نیستند.
امیدوارم دوستان مکتبی از این جملات برسند به اینکه چه کسانی را به عنوان راهنمای خود انتخاب کرده اند؟